Premotion

 

Karmaşık olay örgüsüyle filmin başından beri eksik olmayan soru işaretlerini birer birer kaldıran kaliteli bir film

Sonu hem kocaman soru işareti, hem de değil gibi...  Öyle bir film işte 

Dick ve Jane İşbaşında

 

 Bütün ülke de, hatta Dünya'da olan şeyler icin Trabzon'u suçlayan hazımsız tipler beni güldürüyor ama sevimli anlamda değıl; misal turist gelir, oluruz Arapzone. Kardeş, sizin hic turistiniz olmadı mi?:) 

Her yerde olduğu gibi beton dikeriz, 'yazık cok yazık...' Sanki Yeşil Vadi de yasiyor kendisi...

Zaman Sapmasi

 'Fikir güzel, işleyiş güzel ama eksik olan bir şey var?' Yönetmenin aklından işte bunlar geçiyordu... Zira çektikleri film de (Günlük hayatta sık rastlanan bir şeymiş gibi) gençleri kötü yola sapmaktan alıkoyacak bir  sey yoktu. Günlerce düşündü, bir sabah uyanınca yanıtı zihninde belirdi; sosyal mesaj yoktu abi, sosyal! O an tek sorun kalmıştı,  yapımcıdan aldığı avansı ezmek icin Batum'a giden senaristin yoklugu... Çünkü yaratıcılık yönünden oldukça kit yönetmen mesajı nasıl  vereceğini hic bilmiyordu. Sonunda karar verdi; filmin başından beri adeta zaman altından su yürüten kurnaz bir karakterin doğasına ihanet ederek hic bir tedbir almadan polise kapıyı açtırıp içeri buyur ettirdi ve mesaj, ' Adam öldürmek hapse düşmesine neden olabilir...'

Yaklaşık 1 dakika içinde olup biten o absürt sonun mantıklı açıklaması böyle olabilir ancak.

Dalga geçtim ama filmi çok beğendim. Fotoğraftaki gibi poz vermek icin kasmalarına da gerek yoktu bence, yarına kadar olaylar gelişirdi.

Saat 8 oldu mu film acip cay koymazsiniz, sonra 'Biz bu hale nasıl geldik?'

The Shape Of Water

İnsanın anlaşılma, sosyalleşme ihtiyacını anlatan film. Hatta bu uğurda ırk bile ayırt etmeyiz, vahşi  diye lanse edilen bir yaratikla öğle yemeğimizi paylaşırız:) Beraber muzik dinleyebilmek icin taşınabilir plak buluruz. Hele o dostumuz işkence görecek de, en sonunda öldürülecek; oğlum var ya...

Elisa biraz fazla paylaşımcı olmuş da neyse:)

The Best You Can

 

Rosalie

Film zaten hüzün kokulu, bir de sonuyla beni efkar dumanlarında iyice boğdu... (Vay be, ne şiirsel kelam) 

Hangi yüzyılda olsak, dünyanın neresi olursa olsun bağnazlarin dili her zaman aynı.